U oslobođenim delovima zemlje stvara se novi sistem vlasti. Rešavanje nacionalnog pitanje bilo je pravilno postavljeno. Bratstvo-jedinstvo je stub novog poretka. Svi narodi pored svojih štabova imali su i svoja antifašistička veća kao regionalnu zakonodavnu i izvršnu vlast. Socijalni sadržaj nove vlasti su dali mladi borci – seljaci i radnici.

Mao Ce Tung u rodnom Hunanu, 1925. otkriva seljački svet i njegovu snagu. Tada piše prvo svoje delo, Analizu klasa u kineskom društvu. Mao je već prihvatio ulogu seljaštva kao elementa revolucije. Mao je predlagao oružanu agrarnu revoluciju koja bi izbila odozdo, inicijativom siromašnog seljaštva, i pod rukovodstvom revolucionarne avangrade. Siromašne seljake Mao naziva glavnom snagom revolucije.

Uzroci sloma španske republike su: vojna nadmoć fašističkih snaga koja se ogledala u podršci koju su obezbedile Nemačka i Italija, politika nemešanja koju su sprovodile Engleska, Francuska i SAD, nejedinstvo u republikanskom frontu, nesposobnost da se izgradi politika jedinstvenog fronta i nedoraslost rukovodilaca Španske republike istorijskom trenutku. Rat na frontovima je bio završen, ali nasilje još dugo nije prestalo. Došao je mir, pisaće pesnik Rafael Alberti, a u polju je neprestano krvarila maslina.

Mađarska komuna je trajala 130 dana, a njeno mesto je zauzeo beli teror rumunskih okupacionih snaga i bandi admirala Hortija. Pobeda kapitalističkih snaga nad komunom na Zapadu je slavljena kao početak oseke revolucije u Evropi, što je konstatovala i Treća internacionala.

Crvena zastava vije se nad Berlinom. Kajzer je abdicirao. Obrazovana je nova vlada... Čuvajmo se ushićenja. Ova revolucija ne treba samo da očisti sve ostatke i otpatke feudalizma, njena parola nije samo republika, već socijalistička republika! Njena zastava nije crno-crveno-zlatna, zastava buržoaske revolucije iz 1848, već crvena zastava internacionalnog socijalističkog proletarijata...

Zašto je sve počelo u Rusiji? Pisac Ilja Erenburg je odgovorio: "Možda zato što smo imali najviše srca a najmanje hleba". A Lenjin: "Upravo zato što je bila na granici između razvijenog Zapada i potlačenog i zaostalog Istoka". Ideje koje su pokrenute Oktobarskom revolucijom će odrediti tok kasnijih svetskih zbivanja: izgradnja društva bez klasne eksploatacije, dolazak na vlast radničke klase, koja je do tada uvek bila objekt a ne subjekt istorije, kolektivno vlasništvo nad sredstvima za proizvodnju, planska organizacija privrede u interesu zajednice, uspostavljanje demokratije koja će se preneti i u proizvodnju, puno pravo svih naroda, uključujući i one u kolonijama, osuda svih pljačkaških ratova.

Vanustijano Karansa, budući predsednik Meksika: "Revolucija koja se pogađa ubija samu sebe".

Devedestih godina XX veka buržoaska propaganda proklamovala je kraj komunizma, poistovećujući sudbinu revolucionarnog pokreta sa sudbinom režima tzv. realnog socijalizma. Ali, za nešto više od jednog veka, od kada je proletarijat počeo politički i revolucionarno da se organizuje, isto to je proglašavano bar deset puta. Ispada da komunizam neprestano umire, ali da njegov bauk neprestano kruži, ne samo Evropom. U klasnom društvu se neprestano vodi klasna borba, dolazi do plima i oseka revolucionarnih pokreta i ideja, u zavisnosti od razvoja odnosa klasnih i političkih snaga.